Het wordt steeds gekker.. zat ik laatst bij een bijeenkomst, komt de spreker binnen met een wel heel wonderlijke helm op zijn hoofd. Een paar dagen later moest ik eerst bellen blazen en daarna ballonnen en die met zo’n piep laten leeglopen. En er zaten niet eens kinderen bij!

Toch waren het respectabele heren die dit deden, professor doctor Menno Gerkema en de dirigent van de Koninklijke Militaire kapel Peter Kleine Schaars. In het blogartikel van deze maand lees je waarom zij dit deden en vooral wat wij als opleiders hier van zouden moeten oppikken.

Blauw licht

Breinvriendelijk leren wordt vaak met de mond beleden, maar onderwijs en training daadwerkelijk breinvriendelijk ontwerpen en uitvoeren vraagt (enige) creativiteit en (een flinke portie) lef. Maar het resultaat is er naar. Je deelnemers raken gemotiveerd en onthouden wat je hebt aangereikt. En beter nog: ze gaan er mee aan de slag, liefst nog tijdens je les.

De lezing van prof. dr. Menno Gerkema ging over Tijd in de biologie. Studium Generale aan de Wageningen Universiteit had hem uitgenodigd te vertellen over zijn onderzoek naar de interne klok van hamsters, het zonnekompas van de spreeuw en het desastreuze effect van blauw licht (smartphones!) op onze slaap.

Ruimtehelm

Het verhaal was boeiend, goed gestructureerd en gelardeerd met foto’s, schema’s en voorbeelden. Na afloop bleef iedereen voor een vragenronde, die nog langer duurde dan de lezing zelf, een unicum. Zou dat komen door zijn start?

Gerkema kwam binnen met het volgende construct op zijn hoofd, ik dacht eerst aan een rare ruimtehelm:

Als je als spreker zo een zaal binnenkomt als prof. dr. Gerkema, dan is de nieuwsgierigheid gewekt

Een slimme manier om in een klap ieders aandacht te vangen, en om en passant aan te geven waar het tijdsgebied zich in onze hersenen bevindt. Tegelijkertijd een boodschap uitzendend: let op, je kunt wat verwachten vanavond!

Toegepaste breintrucs: prikkel de emoties, gebruik de zintuigen en breng focus aan

Dezelfde week stond me een andere verrassing te wachten, als deelnemer aan de workshop Muzikaal Faciliteren, georganiseerd door het IAF Chapter Nederland. Hiervoor was uitgenodigd dirigent Peter Kleine Schaars, die de Koninklijke Militaire Kapel vele jaren leidt en optredens heeft verzorgd in diverse landen.

Dirigent Peter Kleine Schaars in zijn normale context

Daar stond hij dan, in een ruitjesbloes en omringd door muziekeitjes, plastic buizen en andere wonderlijke instrumenten, waaronder de eerder genoemde ballonnen. Aan de hand van zes oefeningen konden wij, zelf werkzaam als trainer en facilitator, ons bekwamen in muziek en dirigeren als metafoor voor leiderschap en groepswerk. Breinvriendelijk leren ten top.

Controle en harmonie

We waren continu zelf aan de slag, vergaten onze schroom en leerden over controle, toonzetting en harmonie. En ik weet nu ook hoe een dirigent zijn stokje hanteert zodanig dat het orkest precies weet wanneer te beginnen. En dat is nog een hele kunst.

Kleine Schaars deed alles voor, zodat het heel vanzelfsprekend was om te volgen. Hij had ook veel zorg besteed aan de materialen.

En dit is dezelfde Peter die de workshop Muzikaal Faciliteren verzorgt

De oefeningen waren zo aanstekelijk, dat ik direct na afloop ook instrumenten heb aangeschaft om zelf in trainingen toe te passen. En dat is mooi, want mijn muzikaal-ritmische intelligentie is niet mijn meest ontwikkelde. Deelnemers, wees gewaarschuwd!

Toegepaste breintrucs: prikkel de emoties, gebruik de zintuigen en wees een rolmodel, actief aan de slag

Mocht je zelf voorbeelden hebben van geslaagde breintrucs, dan hoor ik die graag. Deel dit artikel gerust via Facebook of LinkedIn. In het commentaarveld hieronder lees ik graag je mening.

Bewaren

2 reacties

  1. Avatar Sergio Pluijm op 15 april 2017 om 07:23

    Briljant deze 2 voorbeelden! En helemaal mee eens; het vraagt lef en creativiteit om zo uit te pakken, maar als je dat met je hele hart en ziel doet kan het eigenlijk niet mislukken.

    Zelf doe ik aan het eind van een drie-daagse Breinvriendelijk trainen vaak een ‘Brein-samba’. We gebruiken dan – net als Braziliaanse straatkinderen – onze stem om de verschillende samba-instrumenten na te bootsen en ondertussen herhalen we nog eens de brein-anatomie met lekker ritmische woorden als ‘amygdala’ en ‘hippocampus’! Het enige instrument is een shaker-eitje. Altijd weer een leuke uitswinger!

    Met hartelijke groet, Sergio van der Pluijm
    http://www.breinvriendelijktrainen.nl/

    • Avatar Titia op 15 april 2017 om 09:37

      Goed idee Sergio, ritme helpt uitstekend om informatie te onthouden. En is nog leuk ook!

Laat een reactie achter