Het kwispelt, zegt waf en loopt voor je neus. Rara wat is dit? Is het geen kat? Nee, een hond zul jezeggen. En dat is hoogstwaarschijnlijk ook zo. Maar als we onze doelen formuleren, dan zijn het vaak doelen met een hoog ‘geen-katgehalte’. Zo van: Ik ga niet meer te laat komen, ik ga niet andere mensen onderbreken etc.

Zo wilde ik mijn jaarplanning niet langer uitstellen, er was al meerdere keren om gevraagd door cursisten en ik was echt gemotiveerd. Herkenbaar? Ik was zelfs zo gemotiveerd dat ik er mijn handtekening wel onder wilde zetten om het echt te gaan doen. Had ik dat maar gedaan, dan was deze planning er inmiddels al geweest. Want wie het boek invloed heeft gelezen van Robert Cialdini, weet dat dat een van de beste manieren is om mensen zich aan hun belofte te laten houden.

Hoe kunnen we deze kennis inzetten het komende jaar als we weer met groepen aan de slag gaan? Vier tips:

  1. Eerlijk gepikt van dr. Phil: geef geen opdrachten die een lijk ook kan volbrengen. Hij bedoelt daarmee dat veel mensen tegen hun kinderen zeggen: je mag niet wiebelen aan tafel en niet met volle mond praten. En hou op met die harde muziek en chips eten. We zijn zo geconditioneerd dat we onze wensen negatief formuleren. Hiermee worden doelen meer een straf dan iets waar je naar uitziet. Ik zeg dan ook regelmatig tegen deelnemers dat ik hun doelen onaantrekkelijk vind. Oplossing: laat je deelnemers hondse doelen formuleren. Dus wat willen ze bereiken, wat is de ideale situatie
    NIET: Ik ga mijn collega niet onderbreken = geen kat
    MAAR: Ik laat mijn collega zijn verhaal afmaken of zelfs Ik ga actief luisteren naar mijn collega en onderzoeken wat hij te bieden heeft = hond.
  2. Stel vragen die je de deelnemers zelf laat beantwoorden. Dus niet: we gaan dit en dat doen, maar: wie wil na vandaag 3 instrumenten hebben om verschillen in je deelnemers te benutten.
  3. Laat mensen een contract opstellen en er een handtekening onder zetten. Dit kan voorafgaand aan een leertraject, waarin mensen tekenen dat ze het huiswerk zullen maken, dat ze eigen leerdoelen opstellen etc., maar ook in een training waar ze bijvoorbeeld spelregels opstellen en die samen ondertekenen. Zeer effectief voor een goede groepssfeer. En als iemand niet wil tekenen? Dan moet er kennelijk nog iets gebeuren voor hij of zij er achter kan staan, prima toch?
  4. Zorg dat anderen weten wat er gaat veranderen: laat mensen maatjes kiezen, het geleerde delen in een werkoverleg, met mentoren, coaches of leidinggevenden bespreken. Hoe meer je je voornemen uitspreekt en je vastlegt, hoe groter de kans op succes.

Beste lezers, dan zal ik nu mijn duit in het zakje doen: binnen een week ontvangen jullie van mij een jaarplanning waarin staat welke trainingen en workshops ik dit jaar ga geven.

Ik zal deze informatie delen met de 900 abonnees van de nieuwsbrief, via Twitter en LinkedIn (help ik voel de buikpijn al opkomen, dit moet ik echt gaan doen).

Was getekend,

Titia
Titia van der Ploeg

PS Dat boek van Cialdini was ik van plan te lezen voor 1 januari 2014. Dus pakte ik het erbij in de kerstvakantie en ging er eens goed voor zitten. Waarom? Omdat ik het had opgeschreven en daarmee aan mezelf had verplicht.

Laat een reactie achter